"Catfish Blues" 5 album ΜΕΡΟΣ Α' | Forum

Topic location: Forum home » ARTICLES » ARTICLES
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ

Posted by BLUESWAY.GR on December 18, 2012

 

"Catfish Blues"

Το Catfish είναι ένα τραγούδι με μεγάλη ιστορία και συμβολισμούς, διανύοντας μια πορεία από το 1920 έφτασε

στην κορυφή της δημοτικότητας του το 1930 αλλά και μέχρι εμάς σήμερα.

 Είναι πολλές οι εκτελέσεις και είναι σαφώς ενοποιημένο με την ιστορία και την κουλτούρα της blues

Το Catfish Blues λοιπόν, έφτασε στο απόγειο της δημοτικότητας του στο Δέλτα του Μισισίπι στα τέλη της

δεκαετίας του 1930 λίγο πριν τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, αλλά δεν αρκεί να αναφερθώ μόνο σε αυτό γιατί η

ιστορία του περικλείει πολύ περισσότερα από το να είναι απλά ένα δημοφιλές τραγούδι .

Ας ξεκινήσουμε αρχικά με τους συμβολισμούς που ενέχει το Catfish Blues σε σχέση με τον λαό που το ανέπτυξε.

Το Catfish Blues υπήρξε σαν ένα ακόμα παράδειγμα συμβολισμού με ζώα κάτι που ήταν σύνηθες για την κουλτούρα και της συνήθειες των μαύρων του

Μισισίπι .

Σύμφωνα με τον Paul Oliver, το Catfish Blues ήταν ένα ακόμα παράδειγμα συμβολισμού που κινούταν στο πρότυπο του Black Snake (Μαύρου Φιδιού),

που έγινε διάσιμο από τις ηχογραφήσεις των΄Victoria Spivey΄ και ΄Blind Lemon Jefferson΄ το 1920 και αξίζει να σημειωθεί ότι και οι δυοκαλλιτέχνες 

ήταν από το Τέξας .

Black Snake Moan>>

I ain't got no mama now

I ain't got no mama now

She told me late last night, "You don't need no mama no how"

Mmm, mmm, black snake crawlin' in my room

Mmm, mmm, black snake crawlin' in my room

Some pretty mama better come and get this black snake soon

Ohh-oh, that must have been a bed bug, baby a chinch can't bite that hard

Ohh-oh, that must have been a bed bug, honey a chinch can't bite that hard

Ask my sugar for fifty cents, she said "Lemon, ain't a child in the yard"

Mama, that's all right, mama that's all right for you

Mama, that's all right, mama that's all right for you

Mama, that's all right, most seen all you do

Mmm, mmm, what's the matter now?

Mmm, mmm, honey what's the matter now?

Sugar, what's the matter, don't like no black snake no how

Mmm, mmm, wonder where my black snake gone?

Mmm, mmm, wonder where this black snake gone?

Black snake mama done run my darlin' home

Οι τότε λοιπόν καλλιτέχνες της blues είχαν υιοθετήσει την αντίληψη που είχαν οι περισσότεροι  νότιοι λευκοί για τους μαύρους, στο να προβάλουν την

έντονη σεξουαλική εικόνα τους  δίνοντας μια ζωώδη μορφή στον ανδρισμό τους, και την έντονη επιθυμία τους για sex.

Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό, οι στοίχοι του  Catfish Blues αντανακλούν και το περιβάλλον του καλλιτέχνη και τις διατροφικές του συνήθεις μια και το

τηγανιτό Catfish όπως και το ψητό κοτόπουλο, αποτελούσαν βασικό μέρος της διατροφής τους για πάνω από 200 χρόνια.

Και ο λόγος είναι ότι γατόψαρο ήταν σύνηθες  γεύμα μια και εντοπίζετε τόσο στο γλυκό, όσο και στο αλμυρό νερό φτάνοντας μέχρι και τα 70 κιλά

ικανό να θρέψει για αρκετές μέρες τα μελή μιας φτωχής οικογένειας.

 Παρόλα αυτά, το γεγονός ότι εισήχθη στην μυθολογία του blues, αιτία ήταν ο διάσημος

ψεύτο-θεραπευτής (βλεπε- Medicine shows-) και συνθέτης Jim Jackson, οπού το είχε

συμπεριλάβει σε μια ηχογράφηση του το 1928 για την Vocalion Records .

Επρόκειτο για το τρίτο μέρος της τεράστιας επιτυχίας του τότε με τίτλο,  Kansas City

Blues

η τρίτη στροφή του ομώνυμου τραγουδιού είχε ως εξής….

“I wished I was a catfish, swimming down in the sea

I ‘d have some good woman, fishing after me.

Ref: “Then I’ll move to Kansas City

I’ll move to Kansas City

I’ll move to Kansas City

Babe, honey, where they don’t ‘low you.”

Το πρώτο και το δεύτερο μέρος αυτών τον ηχογραφήσεων φημολογούνταν ότι είχαν

πουλήσει ένα εκατομμύριο κόπιες, κατά συνέπεια θα μπορούσαμε να μιλάμε για τον

πρώτο χρυσό δίσκο στην ιστορία  όχι μόνο της blues αλλά στην ιστορία της μουσικής.

Αυτή η πρωτοφανή επιτυχία, ώθησε την Vocalion και τον Jackson να ηχογραφήσουν

συνολικά 6 παραλλαγές μέχρι το 1928, μάλιστα οι δυο πιο γνώστες είχαν τον τίτλο I’m

gona move to Lousiana.

Έπειτα από αυτές τις επιτυχημένες κυκλοφορίες, το 1929 ο αρχιτέκτονας της blues του Δέλτα Charlie Patton , επάνω σε αυτό το θέμα ηχογράφησε το

Going To Move To  Alabama.

Παρόλα αυτά, πραγματική αναφορά για το γατόψαρο έγινε μόνο στο τρίτο μέρος των ηχογραφήσεων

που ανέφερα πιο πάνω.

Αυτή η επιτυχία ώθησε και μια άλλη γνωστή και ιδιαίτερα δημοφιλή μπάντα της εποχής (ακόμα και από

τους λευκούς, πους τους καλούσαν έναντι κάποιας αμοιβής να παίζουν μουσική στης εκδηλώσεις τους) η

μπάντα αυτή ήταν η Memphis Jug Band, όπου και αυτοί με την σειρά του αμέσως μετά τον Jackson, μέσα

σε ένα μήνα δηλαδή ηχογράφησαν το Kansas City Blues. Και στις δυο όμως αυτές τις τελευταίες 

ηχογραφήσεις που ανέφερα είχαν παραλείψει τον στοίχο με το γατόψαρο.

Πάραυτα, ανάμεσα σε αυτές τις δυο ημερομηνίες 1928 και 1929, ένας άλλος τραγουδιστής από το Δέλτα

του Μισισίπι, ο William Harris συμπεριέλαβε αυτόν τον χαμένο 

στοίχο στο  Kansas City Blues, που τελικά καθιερώθηκε ώστε σε

όλες τις επόμενες εκδοχές του Catfish Blues, ακόμη  μέχρι και τις

ημέρες του παγκοσμίου φήμης μουσικό Muddy Waters, όπου το

μετονόμασε στο δημοφιλές πλέον τραγούδι που όλοι ξέρουμε Rollin

Stone ,αποδεικνύοντας ότι  ο στοίχος αυτός, το στοιχειώνει για

πάντα.

“I wish I was a catfish, swimmin’ in the deep blue sea

I’d have all you women fishin’ after me.”

Γενικά ήταν γνωστό εκείνη την εποχή ότι ο Jim Jackson είχε

παρουσιάσει το Kansas City Blues, σε πολλούς υποψήφιους

(αγοραστές) παραγωγούς δίσκων μέσα στο (κύκλωμα)  των medicine

show στις νότιες πολιτείες, προτού το ηχογραφήσει αναζητώντας την

καλύτερη τιμή που μπορούσε να έχει.

Μάλιστα εικάζετε ότι τραγουδούσε το γατόψαρο από το 1919.

Όπως και να έχει όμως, σχεδόν τρεις εβδομάδες μετά την

ηχογράφηση του τρίτου μέρους με τις απίστευτες πιλήσεις, ο Jackson γρήγορα μετακόμισε στο Μέμφις

έχοντας γίνει από τους διασημότερους μαύρους τραγουδιστές της εποχής του.

Το πρώην μέλος των Memphis Jug Band, De

wey Corley θυμάται ‘’έβλεπα τον Jim  στη σκηνή όταν πουλούσε γιατροσόφια και υπήρχε ένα τσούρμο ανθρώπων σε μια σειρά σαν τεράστιο τρένο ο

Jim   ήταν ο πρωταγωνιστής της παράστασης …τους θυμάμαι που έστηναν τις σκηνές τους στο νότιο Μέμφις σαν καρναβάλι και  ήξερε να τα λέει καλά

Έτσι μια ή όλες οι εκδοχές του  Kansas City Blues, τουλάχιστον τα 4 πρώτα ηχογραφημένα μέρη, αποτελούσαν κατά πάσα πιθανότητα τη σύνοψη μιας

συνεχιζόμενης ζωντανής παράστασης και παρότι μπορεί να μην ήταν πολύ γνωστά σε πολλές περιοχές του νότου ήταν όμως ήδη αρκετά  γνωστά πολύ

καιρό πριν ηχογραφηθούν σε αρκετό κόσμο .

Έτσι λοιπόν ως αποτέλεσμα  ο συμβολισμός του γατόψαρου δεν είχε αφομοιωθεί από όλο τον κόσμο,  από την αρχή, από την πρώτη ηχογράφηση.

Το 1926η Ma Rainey  είχε ηχογραφήσει το κομμάτι  Don’t Fishing My Sea έχοντας ακούσει πολύ νωρίτερα τον Jim

Jackson καθώς περιόδευε με διαφόρους θιάσους στον νότο .

Επειδή λοιπόν αυτό το ιχθειακό μοτίβο του γατόψαρου ήταν έντονα επαναλαμβανόμενο εκείνη την εποχή, η Ma Rainey 

ηχογράφησε το τρίτο μέρος του Kansas City Blues του Jim Jackson με τίτλο όπως είπα “Don’t Fish in My Sea”  .

ΤΟ 1928 ένας κιθαρίστας από την ανατολική ακτή ο William Moore, συμπεριέλαβε στις ηχογραφήσεις του μια από τις

σημαντικότερες εκτελέσεις εκείνης της εποχής και το κομμάτι αυτό ονομάζετε Catfish Woman Blues σε μια και μόνο

μοναδική ηχογράφηση.

Δυστυχώς αυτή η ηχογράφηση συγκαταλέγετε ανάμεσα στις σπουδαίες χαμένες ηχογραφήσεις της Paramount, αυτό όμως

που μας ενδιαφέρει είναι ότι για άλλη μια φορά όμως βλέπουμε ο William Moore όπως η μεγάλη Ma Rainey  εμπνεύστηκαν

από τον εξαιρετικό δίσκο του Jim Jackson.

Φτάνοντας όμως στο 1934 ο καταπληκτικός Tampa Red διακήρυττε με την μουσική του.

“Now, I’m a kingfishin’ poppa, an’ I know what kind of bait to choose;

Unk. Female (speech) “Yeah!”

I’m a kingfishin’ poppa, I know what kind of bait to choose.

That’s why so many women cryin’ those ‘Kingfish Blues’”

Και η ψαράδες εκείνης της εποχής  επάνω σε αυτούς τους στίχους πρόσθεταν τον ήδη πλούσιο προϋπάρχον σεξουαλικό συμβολισμό του γατόψαρου.

Τον επόμενο χρόνο, δηλαδή το 1935 ο Bumble Bee Slim από την Τζόρτζια ηχογράφησε το Everybody’s Fishing για την εταιρία Vocation.

“I woke up this mornin’ an’ I grabbed my pole

Can’t catch the fish to save my soul.”

Ref: “Everybody’s fishin’ – yes, Everybody’s fishin’;

Everybody’s fishin’, I’m gon’ fish some too.”

“Every little fish like this bait I got,

My babe home got her skillet hot.”

Ref: “Everybody’s fishin’” etc. (9)

Και προσχωρούμε στο 1936, με την τραγουδίστρια Alice Moore, όπου με βάση το St Louis Blues χρησιμοποιώντας την τελευταία φράση του ρεφρέν 

του Slim ‘’I’m gon’ fish some too.” σαν τίτλο της δικής της εκδοχής στο δημοφιλές  St Louis Blues.

Φτάνουμε  στο 1941 λοιπόν,  που η εικόνα του γατόψαρου εξελίσσονταν έντονα στο Γκρίνγουντ του Μισισίπι,  σε βαθμό που εκατό μίλια μακριά από

εκεί ,στην λίμνη Κόρμοραντ ο bluesman Fiddlin Joe Martin παρουσίασε την δική του εκδοχή επάνω στο κομμάτι του Bamble Bee Slim με τον τίτλο 

Going To Fishing για λογαριασμό της βιβλιοθήκης του Κογκρέσου .

 

Ήταν η χρονιά που το Catfish Blues έκανε ρεκόρ πωλήσεων από τον bluesman  Robert Petway .Παρότι

λοιπόν, πολλοί ακόμα και μέχρι σήμερα που διαβάζετε αυτό το άρθρο, πιστεύουν ότι το Catfish Blues

χρονολογείτε από το 1941 και ότι πρώτο ηχογραφήθηκε από τον Robert Petway, δεν αποτελεί την

πραγματική αλήθεια, αλλά αποτελεί μονάχα μέρος της ιστορίας του.

Μάλιστα για αρκετό καιρό το τραγούδι αυτό είχε συσχετιστεί με την χαρακτηριστική βραχνή φωνή του

κιθαρίστα Tommy McClennan.

Στην πραγματικότητα και οι δυο μουσικοί κατάγονταν από την ίδια περιοχή το Γκρίνγουντ στο Δέλτα του

Μισισίπι,  αλλά σύμφωνα με την μαρτυρία του David HoneyBoy Edwards σε μια συνέντευξη του, στο

περιοδικό Blues Unlimited το 1968, είχε πει ότι πως ο Tommy Mc Clennan έπαιζε ακριβός τα ίδια πράγματα

το 1940 με τον  Robert Peytway και ότι είχε νωρίτερα ηχογραφήσει το Catfish Blues και το Bullfrog και ότι

το έπαιζε ακριβός το ίδιο με τον ίδιο ακριβός τρόπο που το έπαιξε ο Robert Petway.

Tommy McClennan 1940. 

“I wants to make this one right.

This is the (best) one I got.”

Then he hung his head an’ went to singin’ an’ cryin’:

“Now, I wished that I was a bullfrog, swimmin’ in that deep blue sea.

Lord, I would have all these good­ lookin’ women, now, now, now, fishin after me.

Fishin’ after (guitar completes line)…

I mean after …..

Sure nuff, after me”. (3)

Sure nuff, after me”. (3)

φαίνετε τελικά, πως ο Tommy McClennan  αφού  έκανε  ορισμένες επιτυχίες, ζήτησε από τον Petway όπου πολλές φορές είχαν συνεργαστεί στα

διάφορα live της εποχής , να κάνει δυο ηχογραφήσεις  η πρώτη το 1941 και η δεύτερη το 1942, όπου στην τελευταία συνεργαστήκαν μαζί, έχοντας

στην πρώτη πλευρά του δίσκου την εκδοχή του Tommy McClennan  επάνω στο κομμάτι Catfish Blues, παιγμένο πολύ πιο γρήγορα και χωρίς την

συνηθισμένη slide εκτέλεση που έπαιζαν παλιότερα με τον λαιμό ενός μπουκαλιού.

Επρόκειτο για μια εξαίσια χορευτική εκδοχή του τραγουδιού που μας παρουσιάζει συν τις άλλοις, ένα πρώιμο παράδειγμα της τεχνικής  (fadeout) όπου

ιστορικά είναι η πρώτη φορά που εμφανίζετε  προπολεμικά ηχογραφημένη  σε παιξίματα καλλιτεχνών της κιθάρας.

Robert Petway. 1941.

“Well, if I was a catfish,

 mama, I said, swimmin’

deep down in deep blue sea.

Have these gals now, sweet mama,

Sittin’ out, sittin’ out, folks, for poor me;

Sittin’ out, folks, for poor me;

Sittin’ out, folks, for poor me;

Sittin’ out, folks, for me;

Sittin’ out, folks, for me;

Sittin’ out, folks, for me.” (7)

Ήταν μια συνεργασία που προέκυψε σε συνδυασμό μιας καταπληκτικής κιθάρας του Robert Petway και με μια blues τραχιά φωνή που σε ανατρίχιαζε,

του Tommy McClennan ,και αν κρίνουμε από μια φωτογραφία  του Petway, φαίνετε ότι ήταν περίπου στην ίδια ηλικία με τον McClennan δηλαδή γύρο

στα 33 όταν ηχογράφησαν το "Catfish Blues".

Μάλιστα ο Big Bill Bronzy είχε πει κάποτε στον γνωστό συγγραφέα της blues Paul Oliver, πως ήταν δεμένοι σαν αδέλφια, μεγάλωσαν μαζί από παιδιά,

αλλά ο Tommy έγινε πιο γνωστός .

Πιθανόν λοιπόν ο Petway, σε μια προσπάθεια να ξεφύγει από την σκιά του Tommy, συνειδητά προσπάθησε να κάνει αλλαγές στην δική του εκδοχή του

Catfish ,ήταν ο λόγος που ανέβασε το τέμπο (εκτός από αυτή που αναφέραμε πιο πάνω) και έβαλε το slide.

Αν και τελικά, η πιο αποδεκτή εκδοχή του κομματιού παρέμεινε η πιο παραδοσιακή, αυτή δηλαδή που έπαιξε ο  Tommy McClennan, πολύ σπάνια πιο

σύγχρονοι bluesman προσπάθησαν να αλλάξουν την  μορφή που έδωσε ο Tommy και να ακολουθήσουν την Petway άποψη.

 

Το 1960 ο Paul Oliver σε μια επιτόπια ηχογράφηση στο Clarksdale, κατέγραψε έναν νεαρό

τραγουδιστή του Δέλτα τον Robert Curtis Smith που είχε έναν δικό του ήχο στην κιθάρα και

που είχε υιοθετήσει ένα παρόμοιο παίξιμο με αυτό του Petway αλλά σε μια εντελώς

διαφορετική φόρμα.

Χρησιμοποιούσε τις περισσότερες στροφές του Petway και μερικές του McClennan.

 Όταν όμως κάθισε ο Paul Oliver να ακούσει προσεκτικά το τι ηχογράφησε, διαπίστωσε με

έκπληξη ότι όλο το κομμάτι ήταν το παίξιμο του McClennan από το slide (με γυμνά δάχτυλα)

μέχρι και το σόλο.

Φυσικά ο R. C. Smith πιθανότατα επηρεάστηκε από έναν δίσκο που κυκλοφόρησε μια δεκαετία

πριν από έναν μεγάλο καλλιτέχνη της ίδιας εταιρίας τον Muddy Waters.

Ο Muddy Water s ,κιθαριστικά αλλά και φωνητικά ακλούθησε την φόρμα του McClennan και

μάλιστα χωρίς το slide, χρησιμοποιώντας όμως ορισμένες από τις στροφές του Petway δίνοντας

στο τραγούδι νέο τίτλο… Rollin’ Stone .

Το 1961 ένας ακόμα καλλιτέχνης από το Μισισίπι ο K.C Douglas μπόλιασε το τραγούδι με νέες

στροφές ενώ πλησίασε το στυλ και τον ρυθμό του Robert Curtis Smith.

Φυσικά μέχρι την εποχή που ηχογράφησαν ο Douglas και ο Smith στα blues ήδη είχε

εισχωρήσει ο ηλεκτρισμός.

Η σπάνια εκδοχή του Muddy Waters το Rollin’ Stone το 1950 ήταν κάτι σημαντικό που παίχτηκε

με ηλεκτρική κιθάρα.

 

Δεν ήταν λοιπόν έκπληξη που το 1969 εμφανίστηκε το "Catfish Blues"

σε στυλ ηλεκτρικού blues από τον Cousin Leroy με έναν βαρύ,

ψυχοφθόρο ήχο, με ένα ανατριχιαστικό παίξιμο και δίπλα του το μπάσο και τα ντραμς να χτυπούν, σαν βαριά βήματαμέσα στην

ψυχή σου, με στοίχους  που  επικεντρώνονται στην ιστορία ενός τραγουδιστή των Blues που κατέβηκε στα σταυροδρόμια, με

σκοπό να ανταλλάξει την ψυχή του, με ένα υπερφυσικό καθαριστικό παίξιμο.

Ο‘Honeyboy’ Edwards συμπεριέλαβε την στροφή του Muddy Waters με το Rollin’ Stone χρησιμοποιώντας την καθαριστική

έκφραση του McClennan από το 1941.

Το 1979 τα πράγματα έκαναν πάλι τον κύκλο τους  όταν ο HoneyBoy ηχογράφησε στην Folkways με ακουστική κιθάρα μια

εκδοχή του "Catfish Blues" χρησιμοποιώντας και αυτός την στροφή με την αναφορά στο Rollin’ Stone, πλησιάζοντας πολύ τον

Robert Petway στην φωνητική προσέγγιση και το γρήγορο τέμπο του.

Όμως τελικά και πάλι, λες και κάτι να έχει στοιχειώσει αυτό το τραγούδι,  οι καθαριστικές φράσεις συμπεριλαμβανομένου του

ορχηστρικού μέρους, φώναζαν από μακριά, ότι προέρχονταν από τον Tommy McClennan και το Deep Blue Sea Blues.

Φαίνετε τελικά ότι το Catfish Blues"/ Rollin’ Stone να προέρχεται από μια ομάδα μουσικών λειτουργώντας  σαν μυστικός

κώδικας με βάση την περιοχή της Bentonia από το νοτιότερο μέρος της πολιτείας .

Σε αυτή την ομάδα περιλαμβάνονταν και ο skip James που γεννήθηκε στην Bentonia του Μισισίπι το 1902.

Και εδώ ξαφνικά εμφανίζονται οι Calt & co επισημαίνοντας κάτι σημαντικό ότι το Catfish Blues ήταν ήδη ένα παραδοσιακό τραγούδι όταν το

ηχογράφησε ο Robert Petway.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ Β' ΜΕΡΟΣ

 

The Forum post is edited by ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ Jul 16 '15, 01:18PM
Share:
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ
Topic was moved from RECOMMENDED.
This topic is sticky

OUR BANER

Navigation tour

connect to bluesway web radio

Bluesway.gr Logo Designer

OUR WALL

You need to sign in to comment
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ
Apr 17, 01:25AM
xronia pola teli
telis Nikoloytsos
Apr 16, 10:19PM
xronia polla se oloys...!!!
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ
Jan 22, 10:32AM
kalh xronia
bninna
Jan 1, 11:13AM
Καλή χρονιά !
bninna
Jul 8 '16, 11:27PM
καλό καλοκαίρι
bninna
Jan 6 '16, 09:33PM
Καλη χρονιά and keep the music alive
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ
Jan 6 '16, 07:13PM
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ
Dec 6 '15, 10:11AM
XRONIA POLLA
bninna
Dec 1 '15, 10:31PM
καλό μήνα !

Weather

Support Us