Jimmy Dawkins | Forum

Topic location: Forum home » ARTICLES » ARTICLES
bninna
bninna Sep 2 '15, 03:44PM

Ακούγοντας και νοιώθοντας , ετσι αρχίζουν όλα για μένα τουλάχιστον ..

 

Ετσι αποφάσισα να ψάξω οτι αφορά το Chicago Blues για ακόμα μια φορά και η αλήθεια είναι ότι επηρεασμένη απο

άλλους αγαπημένους μου bluesmen δεν είχα «ακούσει» όπως πρέπει τον συγκεκριμένο καλλιτέχνη,  έτσι λοιπόν

κόλλησα αυτή τη φορά στο,  μελαγχολικό, εκφραστικό "Fast Fingers" Jimmy Dawkins.. James Henry Dawkins.

 

Ας αρχίσουμε απο τα βασικά.

Γεννήθηκε στις 24 Οκτωβρίου του 1936 στη Tchula του  Μισισιπή. Ηταν μοναχοπαίδι και μεγάλωσε στη Pascagoula.  Αρχισε

να μαθαίνει μόνος του κιθάρα όταν ήταν 17 χρονών στις αρχές της δεκαετίας του ’50.

 

Αργότερα το 1955 μετακόμισε στο Chicago. Πήρε ενα λεωφορείο φεύγοντας απο το Μισσισιπή  ντυμένος ζεστά για να αντέξει

το γνωστό κρύο κλίμα του Windy City αλλά κατέληξε εκεί τελικά μέσα σε ένα πνιγηρό ζεστό Ιούλιο .

 Κυνηγώντας το όνειρό του άρχισε να παίζει στους δρόμους της μεγάλης πόλης για μερικά δολλάρια που του άφηναν. Δεν

έμεινε εκεί όμως,  κατάφερε να γίνει γνωστός ως session μουσικός στα clubs του Chicago. Εκει μυήθηκε και βοηθήθηκε

παίζοντας μαζί με τους κορυφαίους bluesmen όπως τον Magic Sam που έγινε φίλος του ,τον Billy Boy Arnold, Jimmy

Rogers, Otis Rush, Buddy Guy. Είχε ηχογραφήσεις με πολλούς καλλιτέχνες από τη δεκαετία του '60 και μετά όπως  Luther

Allison, Wild Child Butler, Phil Guy και  Johnny Young που είναι μόνο μερικά ονόματα σε ένα μακρύ κατάλογο.

 

 To 1960 έφτασε η στιγμή που έφτιαξε τη δική του μπάντα .

 

 Ο Jimmy ήταν ένας εξαιρετικός κιθαρίστας με μοναδική φωνή. Ο Bob Koester ιδιοκτήτης της Delmark Records περιγράφει :

 « Ο Jimmy Dawkins παίζει το γνωστό West Side Chicago blues , ένας γλυκός ήχος που σε παρασύρει και αντανακλά τις

ρίζες του Μισισιπή αντί τους σκληρούς ήχους της νότιας πλευράς της πόλης. Ολοι οι bluesmen τα πρώτα χρόνια

αναγκάζονταν να φωνάζουν για να ακουστούν επειδή δεν υπήρχαν

τότε ενισχυτές , κάτι που συνεχιζόταν και αργότερα. Ο Dawkins δεν ήταν έτσι , η φωνή του ήταν απαλή σαν φτερό που σου

χαιδεύει τ αυτιά κάτι που είναι ασυνήθιστο στο blues». «Δεν του άρεσε το παρατσούκλι του» γιατι έδινε την εντύπωση ότι

έπαιζε μόνο αισιόδοξη μουσική." είχε πει ο Koester.

 

«Στο blues του Dawkins αντικατοπτρίζεται το  δραματικό ύφος της κιθάρας του» έγραψε ο Gerard Herzhaft στην Εγκυκλοπαίδεια των Blues « μια

εξοικονόμηση νοτών με τρέμολο διανθισμένη με πλήρεις συγχορδίες σε μινόρε , το τραγούδισμά του φαινομενικά ανέμελο αγγίζοντας όμως

αποτελεσματικά το συναίσθημα..»

Αυτό τελικά είναι που μας αγγίζει όλους σε αυτή τη μουσική ,ή μάλλον σε όλα τα είδη της,  το ότι μας φέρνει κοντά σ΄αυτό γενικότερα. Ούτε τα

παιξίματα ούτε οι τεχνικές επηρεάζουν τόσο. Αλλωστε αν κοιτάξουμε λίγο πιο μέσα θα δούμε οτι αυτός είναι ο λόγος ύπαρξης της όποιας μουσικής.

 

Το «Fast fingers» που τον χαρακτήριζαν δεν ήταν παρά ένα παρατσούκλι γιατι ουσιαστικά το παιξιμό του ήταν καυτό , κοφτερό σαν μαχαίρι αλλά

 σπάνια γρήγορο. Ο Jimmy Dawkins ήταν εκφραστικός , εφευρετικός , δεν έκανε φιγούρα ,δεν ήταν showman, απλά όταν έπαιζε σε «άγγιζε» χωρίς

πυροτεχνήματα επίδειξης .

 

Οταν ο Magic Sam τον βοήθησε να μπει στην  Delmark Records το 1969 έκανε το πρώτο του άλμπουμ που ήταν και περέμεινε το καλύτερο, όπου και

κέρδισε απο το Disque de Jazz from the Hot Club of France το 1971 ως το κορυφαίο άλμπουμ της χρονιάς. To δεύτερο ήταν το «All For Business» με

τον τραγουδιστή Andrew Odom, και κιθαρίστα τον Otis Rush.  Ο Dawkins περιόδευσε επίσης στα τέλη της δεκαετίας του 1970 με μουσικούς όπως τον

James Solberg γνωστό από τον Luther Allison ,στην κιθάρα και τον Jon Preizler Hammond B-3 player γνωστό για την αισθαντική του τζαζ. Άλλοι

μουσικοί που περιόδευσαν μαζί του στα τέλη της δεκαετίας του 1970 ήταν ο Jimi Schutte (drummer), Sylvester Boines (μπάσο), Rich Kirch και Billy

Flynn (κιθάρα). Με αυτόν τον συνδυασμό μουσικών περιόδευσε επίσης και στην Ευρώπη.

 

Την δεκαετία του 70 με 80 τα blues ήταν στην άνθισή τους , οι περισσότεροι που βοήθησαν σε αυτό ήταν ακόμα στη σκηνή , έτσι ο Dawkins σαν ένας

απο τους στυλοβάτες του West Side Chicago Blues ,αποφάσισε να κάνει τη δική του δισκογραφική εταιρεία την “Leric Records” και αρχίζει να  παράγει

 πρωτότυπα 45s από τους καλλιτέχνες των τοπικών clubs.  Σήμερα έχουν κυκλοφορήσει για πρώτη φορά σε CD από την Delmark Records σαν Leric

Story που αποκαλύπτουν τις παραδοσιακές και τις soul επιρροές , αφήνοντας στην  ιστορία τα υποβαθμισμένα Chicago blues της εποχής.

Βοήθησε στην προώθηση νέων καλλιτεχνών όπως Taildragger, Queen Sylvia Embry, Little Johnny Christian and Nora Jean Wallace. Συνέβαλε όσο

μπορούσε στη προώθηση του Blues και είχε επίσης συμμετοχή με μια στήλη στο περιοδικό Living Blues.

 

Κυκλοφόρησε 21 αλμπουμς συνολικά σε πέντε δεκαετίες , το τελευταίο του είναι το 2004 με τίτλο “Tell me baby”. Περιόδευσε στο εξωτερικό,

κυρίως στη Γαλλία την Ευρώπη γενικότερα και την Ιαπωνία.

O ψυχρός καιρός  του τελευταίου  Φεβρουαρίου, παρ όλα τα προβλήματα υγείας που είχε, δεν τον απέτρεψε από το ταξίδι του στην Ατλάντα για να

γράψει  το τελευταίο του άλμπουμ, «Blues and pain» για την «Ichiban Records' Wild Dog Blues subsidiary.. «Μόνο ο ντράμερ μου  Ray Scott ήρθε

μαζί», λέει ο ίδιος..

 «Ρίξαμε τον ενισχυτή και την κιθάρα στο πορτ-μπαγκάζ του αυτοκινήτου και φύγαμε."  Οι δυό τους αντιμετώπισαν  το χιόνι και τον πάγο στο

επικίνδυνο ταξίδι τους. "Δρόμοι έκλεισαν, αλλά έπρεπε να πάμε με κάθε τρόπο» είπε.

 

Now here I am playing the blues

and doing the very best that I can.

The whole world is talking down on me

but I know they just don't understand.

So I'm going on singing and playing the blues

I'm just a lonely guitar man.

Going on singing and playing my blues

cause I'm just a lonely guitar man.

When it comes down to money and other things

I don't have none.

But when I play my guitar

I have a whole lots of fun.

World down on me

I know they don't understand.

Going on singing and playing my blues,

I'm just a lonely guitar man.

lost the woman that I loved,

I think she got another man.

I tried to do everything for her

but I know she don't understand.

Going on singing and playing the blues

oh, she don't understand.

Singing and playing my blues

cause I'm just a lonely guitar man

 

Cause I'm just a lonely guitar man.

 

 

O θάνατός του επιβεβαιώθηκε από τον Bob Koester, τον ιδιοκτήτη της Delmark Records στις 10 Απριλίου του 2013 σε ήλικία 76 ετών. Ο κ. Koester

δεν καθορίσε την αιτία.

Για εμας ...He’s just a lonely guitar man...

 

Anna Stasinopoulou

 

 

The Forum post is edited by bninna Sep 2 '15, 07:09PM
Share:
This topic is sticky

OUR BANER

Navigation tour

connect to bluesway web radio

Bluesway.gr Logo Designer

OUR WALL

You need to sign in to comment
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ
Apr 17, 01:25AM
xronia pola teli
telis Nikoloytsos
Apr 16, 10:19PM
xronia polla se oloys...!!!
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ
Jan 22, 10:32AM
kalh xronia
bninna
Jan 1, 11:13AM
Καλή χρονιά !
bninna
Jul 8 '16, 11:27PM
καλό καλοκαίρι
bninna
Jan 6 '16, 09:33PM
Καλη χρονιά and keep the music alive
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ
Jan 6 '16, 07:13PM
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ
Dec 6 '15, 10:11AM
XRONIA POLLA
bninna
Dec 1 '15, 10:31PM
καλό μήνα !

Weather

Support Us