JOHN LEE HOOKER - PART 3- | Forum

Topic location: Forum home » ARTICLES » ARTICLES
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ

Με τη βοήθεια του εξαίρετου παραγωγού και slide κιθαρίστα Roy Rogers, o Ηooker έγραψε το "The Healer" το

πρώτο από μια σειρά άλμπουμ γεμάτα καλεσμένους σπουδαίους μουσικούς (ανάμεσα στους μουσικούς που

έπαιξαν στο βραβευμένο με Grammy δίσκο ήταν οι Carlos Santana, Bonnie Raitt και Robert Cray).

 

Οι εταιρίες Mr Lucky Majors άρχισαν να αντιλαμβάνονται την αυξανόμενη ζήτηση των μπλούζ και η Pointblank

έσπευσε να κλείσει τον Hooker, κυκλοφορώντας το δίσκο "Mr Lucky" (αυτή τη φορά σε συνεργασία με τους πάντες,

από τον Albert Collins και τον John Hammond εως τον Van Morrison και τον Keith Richards).

 

Για μια ακόμη φορά ο Hooker αναπαυόταν στις δάφνες του, αφήνοντας τους καλεσμένους να μονοπωλήσουν το

ενδιαφέρον αλλά σε αυτό το σημείο της καριέρας του πλέον απλά δεν τον ενοχλούσε ίσα ίσα το απολάμβανε .)

Ακολούθησε μια ακόμη κυκλοφορία του πασίγνωστου πλέον  "Boom Boom'' από την Pointblank.

   Η καριέρα  του Hooker γνώρισε μια άνθηση έπειτα απο την κυκλοφορία του The Healer. Εκτός από την

ηχογράφηση των άλμπουμ "Mr. Lucky", "Boom Boom", "Chill Out", και  "Don't Look Back" για την Pointblank /

Virgin, συνεισέφερε σε ηχογραφήσεις των B.B. King, Branford Marsalis, Van Morrison, και Big Head Todd and the

Monsters, ενώ ερμήνευσε και τον ομώνυμο ρόλο στο αριστούργημα του Pete Townshend των ( WHO) "The Iron

Man", το 1989.

     Η επιρροή του στις νεότερες γενιές εχει καταγραφεί και στην τηλεόραση με αφιερώματα σε εκπομπές όπως το Showtime, μία ειδική έκδοση του ''Late Show" του BBC καθώς και εμφανίσεις

στα "The Tonight Show" και "Late Night With David Letterman" μεταξύ άλλων. Ο John Lee προσκλήθηκε  απο τους Rolling Stones να συμμετάσχει μαζί με τον Eric Clapton στην τηλεοπτική

εμφάνιση εθνικής εμβέλειας μιας συναυλίας τους στα πλαίσια της περιοδείας Steel Wheels, το 1989. Το 1990 πολλοί σπουδαίοι καλλιτέχνες απέδωσαν φόρο τιμής στον John Lee Hooker με μια

εμφάνιση στο Madison Square Garden. Στη σκηνή μαζί του σε κάποιες ή σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, βρέθηκαν μουσικοί όπως οι Bonnie Raitt, Ry Cooder,  Huey Newton, Carlos Santana,

Robert Clay, Mick Fleetwood, Al Cooper, ,John Hammond, και οι αείμνηστοι Joe Cocker, Johnny Winter, Albert Collins και Willie Dixon.

    Η ένταξη του Hooker στο Rock n' Roll Hall Of Fame το 1991 άρμοζε σε έναν άνθρωπο που έχει επηρεάσει αμέτρητους οπαδούς και μουσικούς οι οποίοι με τη σειρά τους επηρέασαν ακόμη

περισσότερους. Οι τιμές συνεχίστηκαν με την ένταξη στο Rock Walk του Λος Άντζελες, στο Bammies Walk Of Fame του San Francisco και, το 1997, με ένα αστέρι στο Hollywood Walk Of

Fame.

     To στύλ του John Lee ήταν πάντοτε μοναδικό, ακόμα και ανάμεσα σε καλλιτέχνες των "βαθέων μπλουζ", πολλοί εκ των οποίων  ειναι ακόμη μαζί μας.  Στην ηλικία των 80 χρόνων, ο John

Lee Hooker παρέλαβε το τρίτο και τέταρτο βραβείο Γκράμμυ, για Καλύτερη Ηχογράφηση Παραδοσιακού Μπλουζ (για το τραγούδι Don't Look Back") και για Καλύτερη Ποπ Συνεργασία

αντίστοιχα, το δεύτερο πάλι για το Don't Look Back που ηχογραφήθηκε σε συνεργασία με τον παλιό του φίλο Van Morrison.

 Αυτή αλλά και άλλες φιλικές σχέσεις αποτελούν τη βάση για το δίσκο The Best of Friends από την εταιρία Pointblank/Virgin. Στον ίδιο δίσκο υπάρχει ακόμα, η πανηγυρική επιστροφή του John

Lee στην πρώτη του επιτυχία Boogie Chillen έπειτα από ακριβώς 50 χρόνια, δημιουργώντας έτσι έναν ιδανικό επίλογο στα πρώτα 50 χρόνια της καριέρας του!

 

   Πολλές από τις πρώιμες ηχογραφήσεις του Hooker επηρέασαν και άλλους μουσικούς της μπλουζ όπως ο Buddy Guy και θεωρούνται προοίμια του rock . Τα τραγούδια του συνταίριαζαν  τον

παραδοσιακό ήχο των μπλουζ με τζαζ ρυθμούς. Παρόλο που στις ηχογραφήσεις τον συνόδευαν ελάχιστοι μουσικοί.

Συζητώντας κάποτε τη μεταστροφή του στη σολο φολκ μουσική, δήλωσε στο δημοσιογράφο Peter Watrous των New York Times : "Έπαιζα σόλο για πολλά χρόνια οπότε ξέρω πως να χτυπάω

ρυθμικά τα πόδια μου ώστε να ακούγονται σαν τύμπανα. Δεν αντιμετώπισα πρόβλημα παίζοντας στις καφετέριες. Μπορώ να αλλάξω σε οποιοδήποτε στυλ, πρέπει να είσαι δεξιοτέχνης ως

μουσικός.  Ήξερα πως το Λευκό κοινό ήταν εκεί έξω αλλά δεν ήξερα πως να το προσεγγίσω. Καθώς περνούν τα χρόνια, τα πράγματα αλλάζουν και για μένα είναι απλά ένα κοινό. Δεν είχα ιδέα

πως οι Βρετανοί τραγουδιστές θα άρχιζαν να τραγουδάνε τα τραγούδια μου, δεν ειχα ιδέα τι θα ακολουθούσε. Οι άνθρωποι γίνονται πιο πολιτισμένοι με τον καιρό".

 

   Αν και ο Hooker συνέχιζε ηχογραφώντας λιγότερο και να παίζοντας περισσότερο στα τέλη του '70 και σε όλη τη δεκαετία του '80, η δημοτικότητα των μπλουζ και κατά συνέπεια η ζήτηση για

τη μουσική του άρχισαν να φθίνουν. Συνέχιζε να περιοδεύει ώστε να ξεχρεώσει την υποθήκη για το σπίτι του στο Σαν Φραντζισκο, συχνά με τη μπάντα του Coast to Coast Blues Band και δεν

ήταν σπάνιες οι φορές που δεχόταν κριτική πως άφηνε το συγκρότημά του να σηκώνει το μουσικό βάρος επι σκηνής. Πολλές από τις πρώιμες ηχογραφήσεις του επανακυκλοφόρησαν για τους

συλλέκτες των μπλουζ.

    Καθώς θεωρούταν ένας από τους κορυφαίους μπλουζ καλλιτέχνες, του προσφέρθηκε ένας μικρός ρόλος στην ταινία Blues Brothers  του 1980 με το τραγούδι Boom Boom  ήταν

καλοδεχούμενη αλλά εξαιρετικά σύντομη επάνω του βασίστηκε ο χαρακτήρας του Jack Blues που υποδυόταν ο John Belushi και παρόλο  αυτής της σύντομης παρουσίας του στον

κινηματογραφικό φακό σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Την ίδια χρονιά εντάχθηκε στο Blues Foundation Hall of Fame. Στα τέλη του '80 και στη δεκαετία του '90 ανέκτησε τη δημοτικότητά του,

συμμετέχοντας ακόμα και σε soundtrack ταινιών. Στα '90 ο ίδιος ο Hooker εμφανίστηκε σε διαφημίσεις για τη Lee Jeans, την Pepsi, διάφορες εταιρίες ποτών και για άλλα ακόμη προϊόντα.

   Το 1989 ο Hooker επέστρεψε στο στούντιο μετά από μια δεκαετία αποχής για να ηχογραφήσει το άλμπουμ "The Healer". Τον συνόδευσαν πολλοί σύγχρονοι μουσικοί της μπλούζ όπως η

Bonnie Raitt και ο Robert Cray καθώς και οι Λατινοαμερικάνοι καλλιτέχνες Los Lobos και Carlos Santana. Σε παραγωγή του πρώην κιθαρίστα του Hooker, Roy Rogers, το "The Healer" έγινε

μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην ιστορία των μπλουζ, πουλώντας 1,5 εκατμμύριο αντίτυπα . Ο Hooker κέρδισε επίσης το βραβείο Grammy  για το τραγούδι "I'm in the Mood" που στο

δίσκο τραγουδάει μαζί με την Raitt.

   Εντάχθηκε στο Rock and Roll Hall of Fame το 1990 και αποτέλεσε το επίκεντρο μιας συναυλίας φόρου  τιμής που έγινε στο Madison Square Garden την ίδια χρονιά. Μετά την επιτυχία του

"The Healer" άρχισε ξανά να ηχογραφεί, και πάλι σε συνεργασία με άλλους μπλούζ καλλιτέχνες. Ο δίσκος "Mr Lucky" του 1991 έγινε επιτυχία στα άλμπουμ τσαρτ του Ηνωμένου Βασιλείου.

Ανάμεσα στους μουσικούς που συνεργάστηκε ήταν και οι Johnny Winter, Keith Richards, Van Morrison, και Santana.

    Ο Hooker  συνέχιζε να παίζει ακόμη και όταν είχε φτάσει σε ηλικία των 80 ετών, αφού η δημοτικότητά του ήταν πια μεγαλύτερη από ποτέ. Συνέχιζε να παίζει με τους Coast-to-Coast Blues

Band όμως τώρα πλεον σαν ενας από του κορυφεος της παγκοσμιας blues σκηνής είχε και την επιπρόσθετη ασφάλεια που του εξασφάλιζε το εισόδημα από τα πνευματικά δικαιώματα των

πρώτων του ηχογραφήσεων τα οποία πολύ σοφά, κατόπιν νομικής συμβουλής και σε αντίθεση με άλλους καλλιτέχνες της γενιάς του, φρόντισε να τα κατοχυρώσει στο δικαστήριο ώστε οι

εταιρίες να δεσμεύονται νομικά να συνεχίζουν να τα τηρούν.

     'Έπειτα από μια επέμβαση κήλης το 1994, οι ζωντανές εμφανίσεις καταστάθηκαν επώδυνες και ο Hooker αναγκάστηκε να δουλεύει λιγότερο. Μετά από την κυκλοφορία του "Chill Out" το

1995 σταμάτησε να εμφανίζεται σε μόνιμη βάση αν και έκανε σποραδικές εμφανίσεις επί σκηνής. Το 1997 άνοιξε ένα μπλουζ κλαμπ στο Σαν Φρανσίσκο που το ονόμασε John Lee Hooker's

Boom Boom Room. Μία από τις τελευταίες του κυκλοφορίες ήταν το άλμπουμ ¨"Don't Look Back"  του 1997 το οποίο περιείχε μια διασκευή στο "Red House"  του Jimi Hendrix.

    O Hooker πέθανε στον ύπνο του από φυσικά αίτια στις 21 Ιουνίου του 2001, στο σπίτι του στο Λος Άλτος στην Καλιφόρνια. Είχε κάνει την τελευταία του εμφάνιση πέντε μέρες νωρίτερα ενώ

έκανε και σχέδια για την επιστροφή του στο στούντιο.

   Ως τη στιγμή του θανάτου του είχε ηχογραφήσει περισσότερα από 500 τραγούδια, γεγονός που τον καθιστά έναν από τους μπλούζ μουσικούς με τις περισσότερες ηχογραφήσεις στην ιστορία.

Είχε τέσσερεις γάμους και τέσσερα διαζύγια και άφησε πίσω του οχτώ παιδιά . Σε μεγάλη πια ηλικία, αναλογιζόμενος το επερχόμενο τέλος, δήλωσε στον Μπεν Βένερ  της Tulsa World : ''Όλοι

πρέπει να φύγουμε κάποια μέρα. Ζούμε αυτή τη ζωή όσο περισσότερο και όσο καλύτερα μπορούμε. Τόσο απλά. Αυτό έκανα κι εγώ. Όλη μου τη ζωή, απλά προσπαθούσα να κάνω ό,τι καλύτερο".

       Τα γεγονότα και οι συμπτώσεις στην διάρκεια της ζωής του αλλά και του τέλους του  μας θυμίζουν κάτι σαν ιστορίες από την κρύπτη.

 

      -Πέθανε την  ίδια μέρα με τον ηθοποιό  Carroll O'Connor που ενσάρκωσε τον Artchie Bunker και ακόμα μια σύμπτωση , τα αστέρια τους στο Hollywood Walk of Fame γειτονεύουν.

    - Μερικά από τα ψευδώνυμα με τα οποία ηχογράφησε τα πρώτα χρόνια της καριέρας του ήταν : John Lee Booker, Texas Slim, Delta John, Birmingham Sam, Johnny Williams, and His

Magic Guitar. Είχε επίσης και πολλά παρατσούκλια, όπως  Boogie Man, the Hook, the King of the Boogie, και the Crawlin' Kingsnake.

     -  Ο T-Bone Walker του έδωσε την πρώτη του ηλεκτρική κιθάρα.

     -  Ο Hooker  συνέχισε να ηχογραφεί ως το θάνατό του.

     -  Έγραψε τραγούδια για ταινίες όπως G.I. Jane και City of Angels. Η μόνη του προσωπική εμφάνιση σε ταινία ήταν στο Blues Brothers.

     - Eίναι ενταγμένος στο Blues Hall Of Fame and the Rock And Roll Hall Of Fame εν ζωή και πλήρη δράση.

     - Παρέμεινε ως τις μέρες ως ο αδιαφιλονίκητος  βασιλιάς του ατέλειωτου boogie, ένας αυθεντικός μπλούζ σουπερστάρ του οποίου ο μονότονος, υπνωτικός ρυθμός ήταν ταυτόχρονα

πρωτόλειος, αρχέγονος αλλά παράλληλα και διαχρονικός.

        O John Lee Hooker ηχογράφησε σε πολλά διαφορετικά στυλ σε μια καριέρα που ξεπέρασε το μισό αιώνα, ενώ έπειτα από έναν τεράστιο αγώνα απέναντί στην εκμετάλλευση και την

αφάνεια κατάφερε να απολαμβάνει ευτυχισμένος την άνετη ζωή σε όλη τη δεκαετία του '90.

Μοίραζε τον ελεύθερο χρόνο του σε διάφορα σπίτια που είχε αποκτήσει στις παραλίες της Καλιφόρνια.

   Όταν προέκυπτε κάποια καλή προσφορά, όπως αυτή για το διαφημιστικό της Pepsi, τη δεχόταν. Συνέχιζε επίσης να ηχογραφεί δίσκους με διάσημους καλεσμένους, όπως το "Chill Out" (του

1995) και το "Don't Look Back" (του 1997).

   Ο ξεχωριστός και τόσο χαρακτηριστικός ήχος της υπόκωφης φωνής του, το απόλυτα προσωπικό μουσικό ύφος του, στο οποίο κυριαρχούσαν οι υπνωτιστικοί και νευρικοί ρυθμοί, καθώς και το

μοναδικό στύλ με τα μαύρα γυαλιά και το σοβαρό και φαινομενικά απόμακρο παρουσιαστικό του, τον κατέστησαν μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της δυτικής μουσικής.

 Όλα αυτά τον βοήθησαν να διατηρήσει το στάτους του ως ζωντανός θρύλος και παρέμεινε ένα Αμερικάνικο Ίνδαλμα ως το τέλος, ενώ η αξία του παραμένει αναλοίωτη ακόμα και μετά το

θάνατό του και ένα πράγμα είναι σίγουρο , πως το αγκίστρι της blues δεν θα βγει ποτέ από την καρδιά μας….

 

 

ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΑΡΙΟΣ ΑΚΡΙΒΟΣ

The Forum post is edited by ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ Dec 26 '16, 10:08PM
Share:

OUR BANER

Navigation tour

connect to bluesway web radio

Bluesway.gr Logo Designer

OUR WALL

You need to sign in to comment
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ
Apr 17, 01:25AM
xronia pola teli
telis Nikoloytsos
Apr 16, 10:19PM
xronia polla se oloys...!!!
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ
Jan 22, 10:32AM
kalh xronia
bninna
Jan 1, 11:13AM
Καλή χρονιά !
bninna
Jul 8 '16, 11:27PM
καλό καλοκαίρι
bninna
Jan 6 '16, 09:33PM
Καλη χρονιά and keep the music alive
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ
Jan 6 '16, 07:13PM
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ
Dec 6 '15, 10:11AM
XRONIA POLLA
bninna
Dec 1 '15, 10:31PM
καλό μήνα !

Weather

Support Us