Sonny Boy Williamson I - Sonny Boy Williamson II (2 album) | Forum

Topic location: Forum home » RECOMMENDED » RECOMMENDED
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ

Posted by bluesway.gr on January 24, 2013

 


Αρκετές φορές έχω πιάσει κουβέντα με φίλους κάνοντας αναφορά στον μεγάλο Sonny Boy Williamson, όπως επίσης αρκετές είναι οι περιπτώσεις

που στην κουβέντα τα πράγματα άρχισαν να μπερδεύονται  με τον ακόλουθο τρόπο Sonny Boy 1,ή Sonny Boy2.

Κάποιοι πίστευαν ότι είναι το ίδιο πρόσωπο, άλλοι πάλι πίστευαν ότι είναι περίοδοι της καριέρας του, αλλά ακόμα και περιπτώσεις που γνώριζαν την

αλήθεια αλλά σχεδόν πάντα , την μισή.

Έτσι λοιπόν θα κάνουμε μια μικρή αναδρομή στην ιστορία και πιστεύω να βρούμε μιαν άκρη.

Οι δύο μεγάλοι των blues, δεξιοτέχνες  της φυσαρμόνικας, με το ίδιο όνομα:

 Sonny Boy Williamson.

Κάποια στιγμή λοιπόν κάποιος αποφάσισε (δεν γνωρίζω για ποιον λόγο)  να ονομάσει τον έναν Sonny Boy Williamson 1 και τον άλλο Sonny Boy

Williamson 2.

Το παράδοξο είναι ότι ο νούμερο 2 γεννήθηκε πριν από το νούμερο 1, ο οποίος όμως εγκατέλειψε το μάταιο αυτό κόσμο πολύ νωρίτερα.

Μπερδευτήκατε; Λογικό είναι.

Ο Sonny Boy Williamson I γεννήθηκε στις 30 Μαρτίου 1914 στο Τζάκσον του Τεννεσί.

 Το πραγματικό του όνομα ήταν John Lee Curtis Williamson, όπου η μνημειώδης αισιοδοξία και το μόνιμο χαμόγελό του κατά τη διάρκεια  του

οικονομικού κραχ του 1929, του χάρισαν το ψευδώνυμο Sonny Boy χάρις  το φιλικό ζεστό χαμόγελο του, συν το ότι  ήταν ένας εκπληκτικός

δεξιοτέχνης της φυσαρμόνικας .

Ήταν ο άνθρωπος που ανέδειξε τη φυσαρμόνικα σε πρωταρχικό όργανο των blues, αναβαθμίζοντάς την από δευτερεύουσας σημασίας όργανο,

σε πρωταγωνιστή και ανοίγοντας έτσι το δρόμο στους επόμενους ξεκινώντας  μια ακόμη σχολή της blues.  

Ο τρόπος που έπαιζε φυσαρμόνικα, χρησιμοποιώντας σχεδόν αποκλειστικά μόνο το ένα χέρι του ήταν αυτό που τον χαρακτήριζε όσον αφορά το στυλ

του .

Βιρτουόζος της φυσαρμόνικας από πολύ νεαρή ηλικία, διδάχτηκε από τον Hammie Nixon και τον Noah Lewis, ενώ, έφηβος ακόμη, άρχισε να βγάζει το

ψωμί του ως μουσικός γυρίζοντας παρέα με τον Sleepy John Estes και τον Yank Rachell στους δρόμους και στα στέκια του Τεννεσί και του Άρκανσο.

Όπου τελικά εγκαταστάθηκε στο Σικάγο, το 1934.

 Το 1937 υπογράφει το πρώτο του δισκογραφικό συμβόλαιο στην Bluebird. Πρώτη του ηχογράφηση ήταν ένα τραγούδι που έχει πλέον γίνει all-time-

classic και έχει γνωρίσει αμέτρητες επανεκτελέσεις. Ο τίτλος του είναι «Good Morning School Girl.

Την ίδια αυτή εποχή  ο John Lee Curtis Williamson ηχογράφησε και άλλα δυο, κλασικά  το - Sugar Mama Blues  και το  Blue Bird Blues. Ιδιαίτερα

δημοφιλής στον αμερικανικό Νότο και τις βιομηχανικές  πόλεις των ΗΠΑ. όπως το Ντιτρόιτ και το Σικάγο  συνεχίζοντας  τις εξαιρετικά επιτυχημένες

εμφανίσεις και ηχογραφήσεις του επί μία δεκαετία.

 Μέχρι το 1947 είχε κυκλοφορήσει πάνω από 120 τραγούδια με τη RCA (η οποία είχε απορροφήσει την Bluebird), με πιο γνωστά τα «Sugar Mama

Blues», «Shake the Boogie», «You Better Cut That Out», «Sloppy Drunk», «Early in the Morning», «Stop Breaking Down» και «Hoodoo Hoodoo», ήτοι

«Hoodoo Man Blues».

 To 1947 έφτασε στο νούμερο 4 του καταλόγου επιτυχιών μαύρης μουσικής (R&B) του Billboard με το «Shake the Boogie». Η τελευταία του

ηχογράφηση έγινε το Δεκέμβριο του 1947 και σε αυτή έκανε φωνητικά στον Big Joe Williams. Την 1η Ιουνίου 1948 ο John Lee Curtis Williamson

δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια ληστείας στα νότια του Σικάγο. Επέστρεφε στο σπίτι του, έπειτα από μία εμφάνισή του στο «The Plantation Club», μια

ταβέρνα που βρισκόταν σε απόσταση μόλις ενός τετραγώνου από το σπίτι του. Τα τελευταία του λόγια ήταν «Θεέ μου, σχώρα με».

Sonny Boy Williamson 2

Ένας θρύλος της blues, του οποίου το πραγματικό όνομα ήταν Aleck Ford Miller (Ford) το επίθετο της μητέρας του. (Miller του πατριού του) υπήρξε ο

απόλυτος ερμηνευτής αυτού του μικρού οργάνου…. της φυσαρμόνικας.

Στον μισό αιώνα που διήρκεσε η καριέρα του, ο καλλιτέχνης αυτός συνεργάστηκε με τον Robert Johnson (στο ξεκίνημά του) και με τους Eric Clapton,

Jimmy Page και Robbie Robertson (στη δύση της σταδιοδρομιας του) .

 Στο ενδιάμεσο, κατανάλωσε τόνους ουίσκι, περιπλανήθηκε στις ΗΠΑ. περιόδευσε στην Ευρώπη με τιμές και δόξα, κράτησε μία πολύ επιτυχημένη

εκπομπή στο ραδιόφωνο επί δεκαπέντε χρόνια και, πάνω απ' ο λα, έγραψε, έπαιξε και τραγούδησε μερικά από τα μεγαλύτερα blues όλων των εποχών.

Μπορεί να μοιράστηκε το ίδιο καλλιτεχνικό όνομα με τον Sonny Boy Williamson I, αλλά ο ήχος του ήταν μοναδικός. Μυστήριο καλύπτει τη γέννηση

και τα παιδικά του χρόνια. Το πιο πιθανό είναι ότι γεννήθηκε το 1910 στην Γκλεντόρα του Μισισίπι.

Τα πρώτα του ίχνη εντοπίζονται προς τα μέσα της δεκαετίας του 1930, εποχή κατά την οποία τριγυρνά παίζοντας και τραγουδώντας τα blues στο

Μισισίπι και το Αρκανσο με το ψευδώνυμο Little Boy Blue.

Ήταν η εποχή που έπαιζε σε καφενεία, καντίνες, εστιατόρια και αίθουσες χορού μαζί με θρύλους όπως οι Robert Johnson, Robert Nighthawk, Robert

Lockwood Jr. και Elmore James. Την ίδια εποχή καλλιέργησε και τελειοποίησε το στιλ και την καλλιτεχνική του περσόνα, καθώς και τη σκηνική του

παρουσία, εισάγοντας στυλ , όπως το παίξιμο της φυσαρμόνικας με ένα χέρι ή και  χωρίς χέρια ( ένα ακόμα πράγμα που πήρε από τον πραγματικό

Sonny Boy Williamson .

Το 1941 αποκτά τη δική του ραδιοφωνική εκπομπή στο ραδιοφωνικό σταθμό KFFA, στη Χέλενα του Αρκανσο.

Μάλιστα στην ιστορία αναφέρετε ότι ήταν η πρώτη εκπομπή στην ιστορία του αμερικανικού ραδιοφώνου που ήταν αφιερωμένη στα blues και λεγόταν

King Biscuit Time Show, καθώς είχε χορηγό το αλεύρι King Biscuit.

 Τότε ήταν που άλλαξε και το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο σε Sonny Boy Williamson. Η αλλαγή του ονόματος ήταν ιδέα του χορηγού της εκπομπής

Max Moore, ο οποίος πίστευε ότι έτσι θα εκμεταλλευόταν τη φήμη του αυθεντικού Sonny Boy Williamson, ο οποίος εκείνη την εποχή γνώριζε

εξαιρετική επιτυχία, έχοντας ήδη κυκλοφορήσει δεκάδες επιτυχημένους δίσκους , σίγουρα δεν ήταν κάτι θεμιτό, αλλά η πορεία του και όλη η καριέρα

του έδωσαν θέση στο πάνθεο των μουσικών της blues που κανείς ειλικρινής ακροατής που ακούει με την καρδιά του τα blues δεν θα στεκότανε ούτε

μια στιγμή σε αυτό.

Ήταν, άλλωστε, η εποχή του ραδιοφώνου και πραγματικά μπορούσε κανείς να είναι ότι δήλωνε, κάτι σαν την Ελλάδα  του 2013 δηλαδή.

Ωστόσο, θα ήταν κρίμα ένας καλλιτέχνης του μεγέθους του Aleck Miller να μείνει τελικά στην ιστορία ως ο bluesman  με το κλεμμένο όνομα.

Βέβαια, ο ίδιος ο Miller δεν τα παρατούσε ποτέ, μεγάλος γενικά πεισματάρης σαν άνθρωπος , έτσι  με κάθε ευκαιρία δήλωνε ότι αυτός ήταν ο

αυθεντικός Sonny Boy Williamson και όχι ο άλλος ,(απίστευτος) , μάλιστα πολλοί πίστευαν ότι δήλωνε μέχρι και ψεύτικη ημερομηνία γέννησης

(δώδεκα χρόνια πριν από την πραγματική), ώστε να δείχνει αρκετά μεγαλύτερος από τον αυθεντικό Sonny Boy Williamson.

Πάντως, παρά τα τεχνάσματα και τις δηλώσεις του, στην ιστορία της μουσικής έμεινε ως Sonny Boy Williamson νούμερο II - δικαίως ή αδίκως.

Η εκπομπή του (πλέον) Sonny Boy Williamson II είχε τεράστια επιτυχία. Παρ’ όλη την επιτυχία όμως, δεν υπάρχουν ηχογραφήσεις του από εκείνη την

εποχή. Ο ίδιος είχε δηλώσει πως είχε ηχογραφήσει κάποια τραγούδια του στη δεκαετία του 1930, αλλά το πιο πιθανό είναι ότι αυτές οι ηχογραφήσεις

δεν έχουν υπάρξει πουθενά αλλού παρά μόνο στη φαντασία του ευφάνταστου και με τεράστια ροπή στο να ανακατασκευάζει την ιστορία της ζωής του

καλλιτέχνη.

Το 1949 ο Sonny Boy Williamson II μετακομίζει στο Δυτικό Μέμφις, στο Άρκανσο, στο σπίτι της αδελφής του και του συζύγου της Howlin’ Wolf.

Έχει στο μεταξύ ξεκινήσει από το 1948 να κάνει μία νέα ραδιοφωνική εκπομπή στον KWEM, όπου πουλάει το ελιξίριο Hadacol. Το 1951, τρία χρόνια

μετά τη δολοφονία του αυθεντικού Sonny Boy Williamson (πραγματικό όνομα John Lee Williamson), αποφασίζει επιτέλους να μπει στο στούντιο

ηχογραφήσεων για λογαριασμό της Lillian McMurry και της δισκογραφικής της εταιρείας Trumpet Records ως ο πραγματικός Sonny

Η Lillian McMurry ήταν μια νεαρή λευκή νοικοκυρά η οποία, όταν ανακάλυψε τα blues, εκστασιάστηκε και πίστεψε πως θα μπορούσε να κερδίσει

χρήματα από αυτά.

 Δημιούργησε λοιπόν την Trumpet Records στο Τζάκσον του Τεννεσί και άρχισε να ηχογραφεί μουσικούς των blues. Από τους πρώτους με τους

οποίους υπέγραψε ήταν ο Sonny Boy Williamson II, νομίζοντας και αυτή ότι πρόκειται για τον αυθεντικό Sonny Boy (ο οποίος ήταν ήδη νεκρός από το

1948).

Πάντως και η McMurry και ο Sonny Boy Williamson II στάθηκαν τυχεροί, καθώς η συνεργασία τους αποδείχτηκε πολύ επιτυχημένη, ακόμη και από τον

πρώτο δίσκο που κυκλοφόρησαν, με το τραγούδι «Eyesight to the Blind».

Τελικά η McMurry και η δισκογραφική της Trumpet Records πτώχευσε το 1955 έτσι, η McMurry επέστρεψε ως πωλήτρια στο κατάστημα του συζύγου

της, ενώ το συμβόλαιό της με τον Sonny Boy Williamson II κατέληξε τελικά στην ιστορική Chess Records του Σικάγο. Ως καλλιτέχνης της Chess ο

Sonny Boy ηχογράφησε εβδομήντα τραγούδια για την ετικέτα της Checker Records από το 1955 έως το 1964. Το 1959 κυκλοφόρησε το πρώτο του LP

με τίτλο Down and Out Blues.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 βρέθηκε να περιοδεύει στην Ευρώπη, η οργισμένη νεολαία της οποίας μόλις είχε ανακαλύψει (και τρελαθεί με) τα

blues. Μπαίνει στο στούντιο με τους Yardbirds (για το άλμπουμ Sonny Boy Williamson and The Yardbirds) και τους Animals, ενώ εμφανίζεται σε

πολλές τηλεοπτικές εκπομπές σε όλη τη Δυτική Ευρώπη. Υπάρχουν πολυάριθμες ιστορίες και ανέκδοτα σχετικά με τις περιπέτειες του Sonny Boy

Williamson II στην Ευρώπη και κυρίως στην Αγγλία, την οποία ήθελε να κάνει δεύτερη πατρίδα του. Από τις πιο γνωστές ιστορίες είναι αυτή με τη

φυσαρμόνικα που του έκλεψε ο Robert Plant (μετέπειτα τραγουδιστής των Led Zeppelin, ), αλλά και η φωτιά που έβαλε στο δωμάτιό του στο

ξενοδοχείο προσπαθώντας να μαγειρέψει ένα κουνέλι.

Μάλιστα όσοι τον θυμούνται από κοντά, έλεγαν ότι όταν πρωτοήρθε στη Αγγλία κοιτούσε τους πάντες με καχυποψία με μόνιμα χαμηλωμένο το κεφάλι

καμπουριαστός και τα μάτια προς τα πάνω κοιτούσε σαν να ήταν σε άμυνα, κινούνταν και μιλούσε  αργά με ένα χαρακτηριστικό πλατάγιασμα της

γλώσσας του και ήταν γενικά δύσκολος χαραχτήρας.

 Τελικά επέστρεψε στις ΗΠΑ, όπου ξανάρχισε τη ραδιοφωνική του εκπομπή King Biscuit Time Show στον KFFA, ενώ έκανε και ζωντανές εμφανίσεις

στη Χέλενα.

Στις 25 Μαΐου 1965 ,ο Sonny Boy δεν εμφανίστηκε στην εκπομπή του. Είχε πεθάνει το προηγούμενο βράδυ στον ύπνο του από ανακοπή καρδιάς.

Έτσι λοιπόν πέρα από τη ιστορική αναδρομή αυτών των προσώπων θα ήταν διπλό το όφελος αν τοποθετήσουμε αυτό το άρθρο ανάμεσα στα καλύτερα

άλμπουμ όλων τον εποχών, που θα έπρεπε να έχουμε ακούσει.

Και θα το κάνω αυτό προτείνοντας σας δυο από τα σημαντικότερα.

 

 

Sonny Boy Williamson (  1) Vol. 1 (1937 - 1938)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Down and Out Blues - Sonny Boy Williamson (2) Released 1959

Recorded  August 12, 1955 – March 27, 1958 in Chicago

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ

 

The Forum post is edited by ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ Jul 16 '15, 01:22PM
Share:
This topic is sticky

OUR BANER

Navigation tour

connect to bluesway web radio

Bluesway.gr Logo Designer

OUR WALL

You need to sign in to comment
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ
Apr 17, 01:25AM
xronia pola teli
telis Nikoloytsos
Apr 16, 10:19PM
xronia polla se oloys...!!!
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ
Jan 22, 10:32AM
kalh xronia
bninna
Jan 1, 11:13AM
Καλή χρονιά !
bninna
Jul 8 '16, 11:27PM
καλό καλοκαίρι
bninna
Jan 6 '16, 09:33PM
Καλη χρονιά and keep the music alive
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ
Jan 6 '16, 07:13PM
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ
Dec 6 '15, 10:11AM
XRONIA POLLA
bninna
Dec 1 '15, 10:31PM
καλό μήνα !

Weather

Support Us