Robert Johnson ΜΕΡΟΣ Α'

Topic location: Forum home » ARTICLES » ARTICLES
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ

Robert Johnson

 

  • Posted by bluesway.gr  January 18, 2010 at 12:29am
  • Πολλοί, έχουν αποκαλέσει τον Johnson “πατέρα του rock ‘n’ roll”. Από όλους τους bluesmen, ο Robert
  • Johnson (1911-1938) ήταν ο πιο σπουδαίος και ο πιο παραγωγικός.
  • Παρ’ όλο που δεν έζησε πολλά χρόνια για να προλάβει να γίνει τόσο δημοφιλής όσο άλλοι καλλιτέχνες του blues, η μουσική του
  • επηρέασε έναν αριθμό καλλιτεχνών του rock οι οποίοι με τη σειρά τους, άλλαξαν τη ροή της rock
  • μουσικής ιστορίας. Μερικοί, βρίσκουν ενδιαφέρον στον θρύλο πίσω από τον “Θρύλο”: Συνέταιρος του
  • Διαβόλου.
  • Την ψυχή του για να παίζει ακόμα και ….νεκρός.
  • Αλλά ακόμα πιο ενδιαφέρουσα, είναι η πραγματικότητά του. Παρ’ όλο που λίγα είναι γνωστά για τη ζωή
  • του, η μουσική του παραμένει, και ανάμεσα στους κιθαριστικούς κύκλους του Rock ‘n’ Roll, αλλά και στις
  • συζητήσεις των blues fans, το όνομα Robert Johnson είναι πασίγνωστο όσο και αξιοσέβαστο.
  • Για πολλούς ήταν ένας περιπλανώμενος και περιπλανιόταν με τέτοια ταχύτητα, που σπάνια είχε κανείς την
  • ευκαιρία να τον συναντήσει ….ξανά! Μόνο η οικογένειά του (η ετεροθαλής αδελφή του Carrie
  • Spencer, ο πατριός του Dusty Willis) και ελάχιστοι παιδικοί του φίλοι (R. L. Windum, Willie Brown, Son House, Ike
  • Zinnerman, Robert Lockwood, Johnny Shines, Don Law και John Hammond), γνωρίζουν λεπτομέρειες από τη ζωή του...
  • Ο Charles και η Harriet Dodds και ο Gabriel και η Lucinda Brown Majors, γεννήθηκαν σε καθεστώς σκλαβιάς.
  • Οι Dodds στην North Carolina και οι Majors στο Τα παιδιά τους, ο Charlie Dodds Jr. και η Julia Ann Majors, γνωρίστηκαν
  • και παντρεύτηκαν στο Hazlehurst του Mississippi, τον Φεβρουάριο του 1889.
  • O Charlie Dodds Jr. έγινε ένας επιτυχημένος farmer και έκανε με τη γυναίκα του Julia 6 κόρες, ένα γιο και άλλους δύο γιους με την ερωμένη του Serena.
  • Εξ αιτίας όμως αυτού του γεγονότος, αναγκάστηκε να φύγει από το Mississippi και να εγκατασταθεί στο Memphis γύρω στο 1907 με το όνομα Spencer.
  • Μετά την επιτυχημένη του διαφυγή, ειδοποίησε την ερωμένη του Serena και την σύζυγό του Julia να έρθουν στο Memphis, αλλά η Julia προτίμησε να μείνει στο Mississippi
  • και στις 8 Μαΐου του 1911, γεννήθηκε ο Robert Johnson από την Julia και τον Noah Johnson. Η περιπλάνηση όμως του Robert μπήκε ήδη στα …..σκαριά. Η μητέρα του
  • αποφάσισε να πάει στο Memphis και να ζήσει με τον ακόμα νόμιμο σύζυγό της Charles Spencer, που βρέθηκε τελικά να ζει με μία σύζυγο, μία ερωμένη, με παιδιά και από
  • τις δύο, συν τον μικρό Robert που είχε πάρει το όνομα Spencer.
  • Παρ’ όλο που οι δύο γυναίκες δεν είχαν μεταξύ τους προβλήματα, η μητέρα του Robert αργότερα, αποφάσισε να αφήσει τα παιδιά της και να αναζητήσει τη ζωή της αλλού.
  • Έτσι, το Memphis ήταν η έδρα του Robert Spencer μέχρι που ο Charlie Spencer αποφάσισε να τον επιστρέψει στη μητέρα του, η οποία ζούσε 20 μίλια έξω από το Memphis,
  • παντρεμένη με τον Willie "Dusty" Willis (1918).
  • Ο Robert Spencer έδειξε από τα παιδικά του χρόνια ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη μουσική και άρχισε μαζί με τον φίλο του R. L. Windum, να παίζουν τα blues με
  • φυσαρμόνικα .
  • Κάπου εκεί, έμαθε και για τον πραγματικό του πατέρα και από τότε, άρχισε να συστήνεται ως Robert Johnson. Δεν υπήρξε ποτέ καλός μαθητής και ένα πρόβλημα που
  • είχε με τα μάτια του, τον ανάγκασε να παρατήσει το σχολείο. Η ετεροθαλής αδελφή του Carrie, του χάρισε ένα ζευγάρι γυαλιά, αλλά δεν τα φόρεσε ποτέ. Πολλοί
  • συνεργάτες του αργότερα, έλεγαν πως έχει "one bad eye". Προς τα τέλη της δεκαετίας του 20, η κιθάρα τον είχε κερδίσει οριστικά και είχε εγκαταλείψει τις
  • φυσαρμόνικες .
  • Αγαπημένο του τραγούδι το "How Long-How Long Blues" του Leroy Carr.
  • Κάπου εδώ, η ζωή του Robert ….σοβάρεψε. Ο γοητευτικός νεαρός Robert ήταν εξαιρετικά δημοφιλής στις γυναίκες και τον τριγύριζαν πολλές. Μία όμως τράβηξε την
  • προσοχή του και της έκανε πρόταση γάμου (Φεβρουάριος 1929).
  • Ακόμα και αν έπαιζε μουσική, ακόμα και αν μάθαινε συνεχώς καινούργια πράγματα για την κιθάρα και το blues, δεν ονειρευόταν τίποτα άλλο από το να ζήσει την ήσυχη
  • ζωή του farmer μαζί με τη γυναίκα του Virginia που έμεινε έγκυος το καλοκαίρι του 1929.
  • Ο Robert ένοιωθε πολύ υπερήφανος που θα γινόταν πατέρας, αλλά αυτή η υπερηφάνεια, δεν κράτησε πολύ.
  • Η Virginia και το μωρό, πέθαναν στη γέννα τον Απρίλιο του 1930. Η Virginia ήταν μόνο 16 ετών. Αν κάτι μπορούσε να πάρει τον Robert από αυτή τη θλίψη, ήταν η μουσική.
  • Σε λιγότερο από δύο μήνες από αυτό το γεγονός, ο Robert μαζί με τους Son House, Willie Brown και Charlie Patton, πήγαν στο Wisconsin να ηχογραφήσουν για την
  • Paramount Records.
  • Ο House, ήταν ο bluesman και ο δάσκαλος. Το ίδιο και ο Brown. Έμαθε πολλά απ’ αυτούς και τους ακολουθούσε όπου πήγαιναν.
  • Πολύ γρήγορα, αντιλήφθηκε πως ότι κι’ αν ήθελε να γίνει, θα είχε και τη μουσική κοντά του. Μαζί του. Μέσα του.
  • Έτσι, μ’ αυτή τη σκέψη στο μυαλό, αποφάσισε να ψάξει να βρει τον αληθινό του πατέρα.
  • Το μόνο που είχε να κάνει, ήταν να ταξιδέψει νότια σε απόσταση 210 μιλίων, εκεί που η μητέρα του τον είχε γεννήσει. Στο Hazlehurst του Mississippi. Όσο κι’ αν φαίνεται
  • περίεργο, αυτή η απόσταση του πήρε ….καιρό. Στην περιπλάνησή του αυτή, γνώρισε τον Ike Zinnerman που έγινε κάτι σαν μάνατζερ. Γνώρισε ακόμα και την Callie που την
  • παντρεύτηκε τον Μάιο του 1931 κρατώντας το γάμο αυτόν κρυφό από τους …πάντες.
  • Ο Ike Zinnerman γεννήθηκε στο Grady της Alabama και έλεγε στη γυναίκα του, ότι έμαθε να παίζει κιθάρα στα νεκροταφεία, καθισμένος τα μεσάνυχτα επάνω στους
  • τάφους. Μπορούσε να παίζει μουσική blues σε οποιαδήποτε περίπτωση και ο Robert που το ήξερε αυτό, “επισύναψε” τον εαυτό του μαζί του στα επόμενα χρόνια και τον
  • κρατούσε μέχρι αργά τη νύχτα για να μαθαίνει απ’ αυτόν ότι μπορούσε.
  • Aρχισε μάλιστα να κουβαλάει ένα μπλοκάκι μαζί του για να γράφει τα τραγούδια του και πήγαινε στα δάση τις νύχτες όπου τραγουδούσε πάντα στον ίδιο τόνο μέχρι να
  • φτιάξει το τραγούδι όπως αυτός το ήθελε. Τις Κυριακές έβαζε την πρόβα σε πράξη και έπαιζε για τον κόσμο από το απόγευμα, μέχρι αργά το βράδυ.
  • Έκανε πολύ συχνά ωτο-στοπ παίζοντας από πόλη σε πόλη και η Callie που της άρεσε να χορεύει, τον ακολουθούσε χορεύοντας όταν εκείνος έπαιζε.
  • Αλλά ο Robert δεν εισέπραξε σεβασμό με ….αφθονία.
  • Από τότε που έγινε επαγγελματίας μουσικός, εισέπραττε φθόνο απ’ αυτούς που έπρεπε να εργάζονται στις φυτείες καθημερινά κάτω από τον ήλιο για πολλές ώρες.
  • Δεν ήταν σκληρός χαρακτήρας.
  • Ο Robert Johnson ήταν μικροκαμωμένος, είχε μακριά και ευέλικτα δάχτυλα, υπέροχα χέρια, κυματιστά μαλλιά και έδειχνε πολύ μικρότερος ακόμα και από την μικρή του
  • ηλικία.
  • Δεν ήταν ο τύπος που απαιτούσε σεβασμό.
  • Είχε ξεκαθαρίσει πως απαιτούσε από τη ζωή, πολλά περισσότερα από αυτά που οι άλλοι ήθελαν ή ζητούσαν. Φορούσε πάντα όμορφα ρούχα και καλογυαλισμένα παπούτσια
  • και κυκλοφορούσε με μία γυναίκα που κανείς δεν ήξερε ότι ήταν γυναίκα του. Πολλοί είπαν, ότι ο σεβασμός που εισέπραξε ο Robert ήταν ο σεβασμός που του έπρεπε σαν
  • κιθαρίστας και τραγουδιστής του blues.
  • Υπέγραφε με τα αρχικά R. L. και όταν του έλεγαν ότι αυτά τα αρχικά παραπέμπουν στον μεγαλύτερο αδελφό του Robert Lonnie (που ήταν επίσης σπουδαίος μουσικός),
  • απαντούσε ότι η μητέρα του τον είχε ονομάσει Robert Leroy, γιατί της άρεσε το όνομα Leroy.
  • Αυτή η μετακίνηση στο νότιο Mississippi στις αρχές του 1930, ήταν πολύ σημαντική, γιατί επηρέασε και σημάδεψε όλη την υπόλοιπη ζωή του. Εξέλιξε το μουσικό του
  • ταλέντο στο Hazlehurst, και όταν συνειδητοποίησε ότι μπορεί να κάνει ακόμα περισσότερα, εγκατέλειψε τη μητέρα του και πήρε την Callie να πάνε στο Delta, αγνοώντας
  • τους  πάντες.
  • Από τότε, ούτε εκείνη, αλλά ούτε και κανείς άλλος από την οικογένειά του το είδε ξανά.
  • Οι δάσκαλοί του Son House και Willie Brown, είχαν μείνει έκπληκτοι από την εξέλιξη του ταλέντου του. Τους είχε ξεπεράσει και τους δύο. Μία εξαιρετικά δραστήρια μουσική
  • πόλη στο Delta, ήταν το Arkansas και ο Robert έκανε αυτή την πόλη βάση για όλη την υπόλοιπη σύντομη ζωή του.
  • Ταξίδευε σε κοντινές αποστάσεις, παίζοντας στις γωνίες
  • των δρόμων, αλλά και όταν -πολύ σπάνια- βρισκόταν μακρύτερα, δήλωνε πάντα το Arkansas, σαν ιδιαίτερη πατρίδα του.
  • Όλοι οι μεγάλοι μουσικοί της εποχής, πέρασαν από εκεί.
  • Ο Sonny Boy Williamson, ο Robert Nighthawk, οElmore James, ο Honeyboy Edwards, ο Howlin' Wolf, ο Hacksaw
  • Harney, ο Calvin Frazier, ο Peter "Memphis Slim" Chatman, ο Johnny Shines και πολλοί άλλοι και ο Robert είχε την ευκαιρία να τους συναντήσει, να παίξει μαζί τους και να
  • τους επηρεάσει μουσικά. Μπορούσε πλέον να παίζει τα πάντα. Προστάτευε όμως το στυλ και τον τρόπο του ιδιαίτερα. Δεν έδειχνε σε κανέναν πως έπαιζε τα τραγούδια του
  • και όταν τον ρωτούσαν “πώς το παίζεις αυτό;” Απαντούσε "σαν κι’ εσένα". Όταν έβλεπε κάποιον να κοιτάζει τα χέρια του έντονα και προσεκτικά την ώρα που έπαιζε,
  • σταματούσε το τραγούδι στη μέση και εξαφανιζόταν για μήνες. Δεν ήθελε να ξέρει κανείς τη μέθοδο που κούρδιζε την κιθάρα του και δεν το έλεγε ούτε στους μαθητές του.
  • Το ταλέντο του ήταν ασυνήθιστο. Μπορούσε να ακούσει ένα τραγούδι μόνο μία φορά και μετά, ήταν έτοιμος να το παίξει στο κοινό και μάλιστα χωρίς πρόβα.
  • Δεν έκανε ποτέ πρόβες τώρα πια – αναφέρει ο Johnny Shines- αλλά όταν ερχόταν η ώρα να παίξει, ήταν έτοιμος όσο ποτέ.
  • Ο Robert ήρθε σε επαφή με πάρα πολλούς ανθρώπους (στο μεταξύ η γυναίκα του είχε πεθάνει) και οι μισοί τουλάχιστον απ’ αυτούς, ήταν γυναίκες και ήταν όλες
  • τρελαμένες μαζί του. Οι άλλο μισοί, ήταν οι άντρες τους, που ήταν τρελαμένοι με τις γυναίκες τους και ζήλευαν τον Robert ο οποίος είχε ένα ιδιαίτερο ταλέντο με τις
  • γυναίκες.
  • Μία ατάκα και ήξερε αμέσως εάν θα προχωρούσε μαζί της ή όχι. Έτσι, σε όποια πόλη πήγαινε, είχε εξασφαλισμένη τη διαμονή του.
  • Έπαιζε χαρτιά στις λέσχες και κάπνιζε, αλλά είχε έναν έλεγχο σ’ αυτά και δεν ήταν καθημερινές του συνήθειες. Αυτό που δεν μπορούσε να ελέγξει, ήταν το αλκοόλ και
  • όταν έπινε πολύ, έμπλεκε συχνά σε καυγάδες. Παρ’ όλα αυτά, ποτέ δεν θεωρήθηκε μέθυσος ή αλκοολικός. Πολύ συχνά κλεινόταν στον εαυτό του και μελετούσε την
  • κιθάρα του με τις ώρες, αλλά με ένα –δύο ποτά, γινόταν αμέσως η ψυχή της παρέας.
  • Στα μέσα της δεκαετίας του 1930, ο Robert Johnson ήταν πλέον ένας ξακουστός επαγγελματίας μουσικός και ήθελε να ηχογραφήσει δίσκους όπως οι δάσκαλοί του Willie
  • Brown, Son House, και Charlie Patton. Υπέγραψε έτσι ένα συμβόλαιο με τον H. C. Speir που είχε ένα μουσικό κατάστημα στο Mississippi, αλλά και ένα studio για
  • ηχογραφήσεις. Πολλές φορές, οι εταιρίες δίσκων τον μίσθωναν για την ανακάλυψη ταλέντων. Η Paramount –για παράδειγμα- είχε κάνει πολλές ηχογραφήσεις νέων
  • καλλιτεχνών, σύμφωνα με τις συμβουλές του Speir, ο οποίος σύστησε τον Robert Johnson στην American Record Company που μετά από την audition, τον πήγε κατ’
  • ευθείαν στο San Antonio για να ηχογραφήσει.
  • Η πρώτη του ηχογράφηση, ήταν το "Terraplane Blues" που του έδωσε ακόμα μεγαλύτερη φήμη και μπήκε στη λίστα της εταιρίας για να κάνει ακόμα 6
  • δίσκους.
  • Η φήμη του ήταν τώρα τεράστια και είχε πλέον τη δική του μπάντα.
  • Τον Ιούλιο του 1938, ο Robert πήγε στο Robinsonville για να παίξει σε ένα μαγαζί που το έλεγαν "Three Forks". Σ’ αυτό το μαγαζί ο Robert γνώρισε μια γυναίκα και έπαιξε
  • για τελευταία φορά.
  • Το να είσαι επαγγελματίας μουσικός ήταν πολύ επικίνδυνο εκείνη την εποχή. Οι μουσικοί σε μισούσαν εάν έπαιζες καλύτερα απ’ αυτούς, οι γυναίκες σε μισούσαν εάν
  • κοίταζες κάποια άλλη και οι άντρες σε μισούσαν επειδή όλες οι γυναίκες κοιτούσαν εσένα. Έπρεπε να είσαι πολύ προσεκτικός ιδιαίτερα εάν δεν πρόσεχες με ποια γυναίκα μιλάς.
  • Και ο Robert ήταν θρυλικός γι’ αυτό. Η αγάπη του για τις γυναίκες ήταν τόσο μεγάλη που δεν δίσταζε να αγκαλιάζει όποια του άρεσε αδιαφορώντας για το εάν είναι μόνη της ή όχι.
  • Ο Robert πήγε εκεί για να παίξει μερικά Σαββατόβραδα μαζί με τον "Honeyboy" Edwards. Ένα Σαββατόβραδο απ’ αυτά, ήρθε για μία έξτρα εμφάνιση ο Sonny Boy
  • Williamson.
  •  ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑ ΣΤΟ Β' ΜΕΡΟΣ
The Forum post is edited by ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ Jul 2 '15
Share:
This topic is sticky
This topic is locked

OUR BANER

CONTACT US

OUR WALL

You need to sign in to comment
bninna
Jan 1
Καλή Χρονιά
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΠΑΓΙΑΣΤΑΣ
Apr 17 '17
xronia pola teli
telis Nikoloytsos
Apr 16 '17
xronia polla se oloys...!!!
bninna
Jan 1 '17
Καλή χρονιά !

Bluesway.gr Logo Designer

SOUND OF PLUTO WEB RADIO




Custom text/HTML

google-site-verification: google2b725ccc38446833.html https://bluesway.gr/blues